Ze skarbnicy świadectw - ELLEN G. WHITE

ELLEN G. WHITE

ZE SKARBNICY ŚWIADECTW

Tom 1




Skrócony szkic biograficzny Ellen G. White Ellen. G. White z domu Harmon urodziła się dnia 26 listopada 1827 r. w Gorham w stanie Maine, w północnej części Nowej Anglii. Gdy skończyła dziewięć lat uległa nieszczęśliwemu wypadkowi, który w konsekwencji uczynił ją niezdolną do dalszej nauki.
W wieku 11 lat, uczestnicząc wraz ze swymi rodzicami w nabożeństwie Kościoła Metodystycznego, oddała swe serce Bogu. Wkrótce przyjęła chrzest przez zanurzenie i została członkinią Kościoła Metodystów. Od roku 1840, wraz z innymi członkami rodziny brała udział w odbywających się w Portland zebraniach ruchu adwentowego. W pełni podzielała pogląd, że bliskie jest już przyjście Chrystusa, głoszone przez Wiliama Millera i jego współtowarzyszy, i z ufnością oczekiwała rychłego powrotu Zbawiciela.
Dramat wielkiego rozczarowania, jaki miał miejsce w dniu 22 października 1844 r. nie umniejszył wiary młodej Ellen. W ciężkich dniach udręki i zamieszania, wraz z innymi żarliwie prosiła Boga o światło i przewodnictwo. Pewnego grudniowego ranka 1844 roku, modląc się wraz z innymi, otrzymała pierwsze swe prorocze widzenia. W wizjach udzielonych jej przez Boga ujrzała wędrówkę ludu adwentowego do Miasta Bożego. Dane jej było także oglądać nagrodę za wierność i sprawiedliwość.
Z drżeniem i przejęciem siedemnastoletnia Ellen opowiadała swym współwyznawcom treść tego widzenia. W sierpniu 1846 r. Ellen zawarła związek małżeński z Jakubem White -- młodym kaznodzieją adwentystycznym.
Pierwsze sposoby komunikowania się jej z członkami zboru polegały na pisaniu listów oraz na drukowaniu artykułów w czasopiśmie Presenth Truth (Aktualna Prawda). Potem, w 1851 r. wydała swą pierwszą książkę, zawierającą 64 strony, zatytułowaną: A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White (Szkice chrześcijańskiego doświadczenia i poglądów Ellen G. White). Poczynając od roku 1855 ukazywała się seria numerowanych broszur, z których każda nosiła tytuł: Świadectwa dla Zboru (Testimonies for the Church). Umożliwiło to korzystanie z poselstw, instrukcji i wskazań, które od czasu do czasu Bóg przesyłał swemu ludowi, aby mu błogosławić, bądź też strofować go, słowem -- kierować Swoim ludem.
Ze względu na rosnące zapotrzebowanie i zainteresowanie wiernych, w 1885 roku opublikowano wszystkie dotychczasowe świadectwa w czterech obszernych tomach, dodając w międzyczasie kolejne trzy tomy, powstałe w latach 1889-1909. W ten sposób powstało dziewięć tomów Świadectw dla Zboru (Testimonies for the Church).
Latem 1885 roku E. White udała się do Europy. Tam spędziła dwa lata, umacniając pracę i działalność ewangelizacyjną rozpoczętą na tym kontynencie przez Polaka M. Czechowskiego. Mieszkała w Bazylei w Szwajcarii; stamtąd wyruszyła w podróż po północnej, południowej i środkowej Europie, biorąc czynny udział w zjazdach i zebraniach zborów. Kolejne cztery lata spędziła w Stanach Zjednoczonych.
W 1891 roku, na polecenie Gen. Konf. przeniesiono ją do Australii. Przebywała tam dziewięć lat pomagając i rozwijając działalność adwentystyczną, szczególnie w dziedzinie wychowania i zdrowia. Była to działalność zakrojona na wielką skalę i obejmowała swym zasięgiem olbrzymie obszary Australii. E. White powróciła do Stanów Zjednoczonych w 1900 roku i do swojej śmierci w roku 1915 mieszkała na zachodnim wybrzeżu, niedaleko stanu Helena w stanie Kalifornia.
W ciągu całego życia i służby E. White, jej wpływ dał się szeroko odczuć w szeregach wyznawców adwentyzmu. Odwiedzała zbory, uczestniczyła w sesjach Generalnej Konferencji, a gdy to było możliwe -- również w zebraniach namiotowych. Często, w trakcie tej pracy, przenosiła się z jednego zebrania na drugie, pokonując wielkie przestrzenie. Występowała publicznie przemawiając nieraz do tysięcy wierzących.
W ciągu kilku dziesiątków lat spod jej pióra regularnie wychodziły artykuły. Drukowano je w czasopismach religijnych. To cotygodniowe, natchnione poselstwo wywierało cichy, nadzwyczaj łagodny, ale skuteczny wpływ. Od czasu do czasu ukazywały się jej książki. Celem życia Ellen G. White było niesienie przed zborem i światem światła w postaci wskazań i pouczeń, które otrzymywała w widzeniach. Wizje (widzenia) występowały we wszystkich okresach jej życia. Pierwsze widzenie dotyczące wielkiego boju otrzymała już w roku 1858. W sześć miesięcy po otrzymaniu tego widzenia cały materiał został opracowany i przygotowany do publikacji w formie niewielkiej książeczki pt. Dary Ducha (t. 1) i Wielki bój pomiędzy Chrystusem i Jego aniołami, a szatanem i jego aniołami (Doświadczenia i Widzenia, cz. 3).
W wielu dalszych